Vervolg 30 aug plus 31 aug

Ik zit in auto 1, geparkeerd voor het kleine visitor center bij Bear Butte. De groep is de berg op. Sommigen willen naar de top, anderen proberen zo ver mogelijk te komen. Bearbutte is de plek waar vooral de Cheyenne en Lakota ceremonies houden. Meestal in het voorjaar, ter voorbereiding op bijvoorbeeld de Sundance die in juli/augustus plaats vind. Maar ook zijn er ‘vasten ceremonies’. Vier dagen/nachten niet eten, in een tentje tegen de bergrug. Terwijl een paar honderd meter verder familie en vrienden een kamp hebben opgezet, lekkere maaltijden klaarmaken en plezier hebben. De vastende persoon doet dit bijvoorbeeld om aan het ‘Grote Mysterie’ kracht te vragen voor een vriend of familie lid in problemen. Maar als je hieraan begint, moet je dat vier, liefst opeen volgende jaren doen. Alles gaat in vieren, ook tijdens ceremonies. De Zondans bijvoorbeeld duurt ook vier dagen. De hele dag dansen in de hitte, 40 graden of warmer onder de brandende zon, zonder te eten.

Het blijkt heel moeilijk om dagelijks een verslag te schrijven. We maken lange dagen en als we dan eindelijk rond negen uur of later in het motel aankomen, is er meestal geen puf meer om aan de computer te gaan zitten. Daarbij komt dat motels wel hevig reclame maken met ‘free Wifi’, maar in de praktijk valt dat nog wel eens tegen. Soms net genoeg om even email/facebook te checken, maar dan is de verbinding alweer weg. Maar nu heb ik even tijd om wat in te halen.

We waren gebleven in Kyle op 31 augustus. De planning is om rond de middag naar de Pow wow in Porcupine te rijden, maar het weer zit niet mee. Na een paar flinke onweersbuien afgelopen avond begint de dag miezerig. We besluiten in ieder geval eerst naar Wounded Knee te rijden. Darlene is naar het motel gekomen en rijdt met ons mee. Zij kan de groep goede informatie geven. Gelukkig is het niet druk bij het massagraf, maar we worden direct aangesproken door meestal jongelui uit de omgeving die proberen iets te verkopen, of gewoon om een ‘donatie’ vragen. Ik persoonlijk vind dit irritant, maar daar kunnen anderen verschillend over denken. Beneden de heuvel staan verkoop stands en dat is prima. Vroeger was dat ook het parkeerterrein. Tegenwoordig is er een klein eenvoudig informatie centrum gebouwd halverwege de heuvel met een parkeerterrein. Dit is ook om te voorkomen dat iedereen helemaal de heuvel op rijdt naar de begrafplaats. Maar het nadeel is dat de ‘losse verkopers’ hierdoor handel missen en dus soms tussen de graven doorlopen om bezoekers aan te spreken.

We besluiten om door te rijden naar Hotsprings. De kans bestaat dat op Labourday 01 september, alle winkels gesloten zijn en de koelers moeten worden aangevuld. We kunnen dan gelijk even kijken bij het Casino bij Oglala en het schoolgebouwtje van Little Finger. Ook komen we dan langs de plek waar de shootout is geweest tussen de FBI mensen en en een groep van de AIM – American Indian Movement. De twee FBI agenten werden van dicht bij geëxecuteerd en daarvoor is Leonard Peltier verantwoordelijk verklaard en hij zit hiervoor nog steeds in de gevangenis, hoewel nooit is bewezen dat hij het heeft gedaan.

Hotsprings is een mooi stadje met veel bakstenen huizen en gebouwen. Hier is ook een tappunt van een bron, waar veel mensen heerlijk en gezond drinkwater tappen. Terug naar Kyle nemen we een andere route, die voor een deel langs de Badlands voert, maar wel over een gravel road. Bij mooi weer een prachtige rit, maar de regen van de afgelopen dagen heeft de ‘weg’ behoorlijk aangetast. We moeten voorzichtig en langzaam rijden. Het eerste deel met een prachtig uitzicht op de Badlands, maar als het donker wordt is het is het niet plezierig meer. De opzet was om voor acht uur terug te zijn in Porcupine, voor de ‘avond show’ van de pow wow, maar enkele leden van de groep zijn op en besluiten terug te rijden naar het motel (het voordeel van twee auto’s). De Pow wow gangers hebben nog een mooi staartje meegekregen en waren erg onder de indruk.

Share